Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bılbıl ser dara dıfırı,............Bülbül ağaç üstünde uçuyor
Çawı mın güla dınerı,.........Gözüm gülü izlemekte,
Mirov güla dıketinin,...........İnsanlar gülleri koparıyorlar
Bê baw bê dê em sêvinı......Babasız annesiz biz yetimiz.

Gönlünde bir yer aç bana, damarına dolayım
Bu gönül muhtaçtır sana, bırak mutlu olayım,
Sana gelen belaların, karşısında durayım,
Senin için açılayım, senin için solayım,

Gönül koşul dinler mi,
Sevmeyen hiç inler mi,
Sevmeyi seven insan,
Gönlünü kilitler mi.

Gör beni, gör beni, gör beni güzelim,

Sen beni bilmezsen, nasıl seveceksin,
Bana yüreğini, nasıl vereceksin,
Sevgilim diyerek, özlem çekeceksin,

Şu gönüller ne coşarlar
Sevdiklerine koşarlar
Mecnun gibi çöl aşarlar
Şikayetçiyim gönülden

Gönül tatmin olamıyor

Aynayı cam belleme, iki yüzü var,
Yaşayan her varlığın gölgesi de var,
Gölgesiz düşüneceksen akla zarar,
Her gölge boyunun da bir hesabı var.

Dünyada görünen, her bir şey yalan,
Hayalden ibaret, geriye kalan,
Düşme gör herşeyi, ederler talan,
Günahların olur, başına belan,

Anılarımı gömdüm,
Hatırlatmayın bana,
Bugün yeniden doğdum,
İnmem gayrı tabana.

Dünü sildim kafamdan,

Ayna sırra gömülmüş,
Sırda neler görülmüş,
Kimi daha ölmeden,
Ölmüş gibi gömülmüş

Giyinmişsin öyle güzel,
Orda durma beriye gel,
Çiçekler yağmış üstüne,
Sana asla olmaz bedel,