Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İnsan isen insanı bil
Hakkı ara ona eğil
Ne vicdan var ne de duygu
Hayvana mı sende meyil.

Uykudan uyanınca, yüzüne bakacağım,
Rüyalarımda bile, gönlümü yakacağım,
Senden gayrısı haram, seni diler her duam,
Gözlerinden ruhuna, su gibi akacağım.

Rüyam sen hülyam da sen senden başka yoktur sen,

SENDEN GÜZEL

Olmaz bana senden güzel,
Sensin bana benden özel,
Bir tek sana tapıyorum,
Anlım yerde, yerde diz el.

Baktım küçük bir çocuk,

Beni süzüp durmakta,

Düşünceler içinde,

Gelme benim yanıma, uğraşma benle,
Ben seni tanıyorum, dost olmam senle,
Neden uğraşıyorsun, hep müminlerle,

Adını biliyorum, iblis lainsin,
İhaneti hoş gören, sen bir hainsin,

Sana solcu diyorlardı,
Bana sağcı diyorlardı,
Bize bu ismi verenler,
İnsanlığa düşmanlardı,

İnsan olmak ne güzel şey,

Kim ne yaparsa yapsın takdiri engellemez,
Kötülük dilemezse, hiç kimseye şer gelmez.

Veyneno veyneno, keynek mırı veyneno,
Cırı wana bı mı het, veyneno çırı nino,

Weşeno weşeno, keynek mırı veşeno,
Nızana şermayeno,mırı veyneno şıno,

Diyarbekir'de olmak, benim için şereftir,
Vuslat sevenler için, değişmeyen hedeftir.
Ona değer biçilmez, değerin ta kendisi,
Benim için memleket, inci mercan sedeftir.

SERSERİ
Tavırlarında hareketi seri,
Rahatsız etmektir bütün eseri,
Boşuna ona isim aramayın,
Ona yalnızca söyleyin serseri.