Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Urfada gül ağacıyam,
Ne bağam ne de bağcıyam,
Yarimden ayrı kalmışam,
Onun için davacıyam,

Ben Urfalı sen Urfalı,

Cahillere kıza kıza, sakın onlara benzemeyelim,
Yahudiler Almanlara kızdılar, ırkçı dediler,
Şimdi bakıyorum en azılı, ırkçı onlar kesildiler,
Cehaletin rengi belli, bir de biz çizmeyelim.

Tohum attım toprağa,
Dönüştü yeşil bağa,
Tohumu atmasaydım,
Benzerdi kara dağa...

Ben sevdadan anlamazdım, bana öyle bakmasaydın,
Dumanım arşa çıkmazdı, yüreğimi yakmasaydın,
Böyle mecnuna dönmezdim, sen karşıma çıkmasaydın,

Kör bir kuyuya düşmüşüm, elim tutup çeker misin?
Gönlümü sana bağladım, yarim diye sever misin?

BEN SUSTUM

Katran karası geceler, yıldırımlarla yarıldı,
Ben geceye gece bana, korkup titreyip sarıldı,
Uyku karaborsadaymış, bilmem ki neden darıldı,

Bahar gelmiş diyorlar,

İçim kışı yaşıyor,

Sayabilsem derdimi,

Diyarbekir oksijendir bedenime,
Onun sevgisi yerleşmiş ta genime,
Kim vazgeçerse geçsin Diyarbekirden,
Ben vazgeçemem Allahıma dinime.

Daha iyi bilirsin
Beni bana bırakma
Sen her zaman dirisin
Bebi bana bırakma

Nefis şeytan kardeştir

Onu benden almayın
Beni onsuz koymayın
Halimi hiç sormayın
Ben kendimde değilim

O benim arkadaşım

Ben İnsanım

Ben beyaz,ben sarı ya da zenciyim

Dünya denizinde ben bir inciyim