Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Egemenim diyenler, mütevazi olmalı,
Herkesin inancına, mutlak saygı duymalı,
Kimse bağış istemez, Hak yerini bulmalı,
Bağışlamadan öte, bağışlanan olmalı.

İster Bagdata git ister Halepe,
Adam olmayanlar gider Celep,
Etle kemiğine hiç bakan olmaz,
Edepe bakarlar illa edepe.

Aşkı bilmeyen de gönül ne arar,
Yaptığı ne varsa, gönüle zarar,
İnsanlık adına, işlensin yarar,
Edeple gelene, kapımız açık.

Femmi muhsinden hiç çıkar mı kötü söz,
Ağzından çıkmadan, sözü aklından süz,
Akıl süzgeci olmuşsa delik deşik,
Femmi muhsin denmez, denir ki edepsiz.

Edepsizi telin eden, sakın ona benzemesin,
Onu kınamak isterken, onun gibi görünmesin,
Ona edepsiz diyorsan, yaptığı bir çek eyle,
Eğer ona benziyorsan, millet de seni neylesin.

Kıstasın olmazsa senin, farkın kalmaz edepsizden,

Ecel muallak,
Dil altı sulak,
Doğduğumuz gün,
Kıyılmış talak.

Edepten habersizdir, edepsizce yaşayan.
Bilmez ki her yaptığı, Allah'a olur ayan.
İltifat beklemekte, edepsiz edepsizden,
Edepsizle olanın, her anı olur ziyan.

Edebi sormayın edepsizlere,
Edepsizden gelmez, edep sizlere.

Hayatımın kalibresi edillei erbaadır,
Yaptığım yanlışlardan tek Allaha sığınırım,
Tarafımı sorarsanız, yalnızca Haktan yanadır,
Haksızlığı gördüğümde, nefes almaz boğulurum.

Ekin ektim biçemedim,
Su bulandı içemedim,
Sevdiğinden geç dediler,
Yar şirindir geçemedim.

Ektiğim ekin sulandı,