Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

ELMİŞİM GİBİ BAKTILAR

Yıllar geçti nice yıllar,
Değer kaybetti sayılar,
Kış mevsimi artık kıllar,
Dostum dediğim insanlar,

Bu gecede muhattaptır, Rabbi bütün kullarına,
Furkan inen bir kitaptır, kullarının yollarına,

Bin ay bir insan ömürü, bin aydan daha hayırlı,
Bakmayınız üstün körü, alınan nefes sayılı,

ELLERİNDEN
Gözlerin aşk okulu, ben onun öğrencisi,
İzin ver okuyayım, yaksa cahil kalırım,
Varlığın bana gıda, ben onun dilencisi,
Beni sensiz bırakma, yoksa düşer ölürüm.

Bilirim sadıksın bana

Lekesiz girdin dünyama

Benden sana sadır olmaz

Misafir Tanrı misafiri, kendi isteğiyle gelmez,
Misafir gideceği yeri, önceden belirlemez,
Misafir genç yaşlı, zengin fakir ayrımı gözetmez,
Yolcusunu yola koyar, peşinden gitmez,
Kimin nereye gideceğini, kendide bilmez,
Biletini önceden almış olanlar, hiç incitilmez,

ELVEDA

Elveda çilelere,
Elveda gecelere,
Ben çekip gidiyorum,
Dünya kalsın sizlere.

YEMİN
Vekiller yemin içtiler, ne yaman bir çelişki,
Bu yeminde gerçeklikle, var mıdır bir ilişki.

Yeminine sadık kalan, bari bir vekil gösterin,
Ya da en kısa zamanda, bu yemini değiştirin.

En büyük put bilin ki, İnsanın kendi nefsi,
Şirke doğru sürükler, Nefislerin hevesi,
Nefse gem vuramazsan,Düşersin bataklığa,
Sevindirmek istemem, Melun olan iblisi.

En büyük servet dindir,
En kötü haslet kindir,
Dini olmayan insan,
Başaksız bir ekindir.

Allah'ı yok saymak, en büyük zillet,
Zilletle yaşamak, millete illet,
İktidara kapı, aralar millet,
Millete yönelen, iktidar olur