Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Akşama Bellüh yaptım,
İçine kişniş attım,
Bellühü pişirirken,
Ona gönlümü kattım,

Sabah içitim lebeni,

Diyarbekir bahan candır,
Bu aciz ona heyrandır,
Kendime hayal et diyorum,
Bari kendi kendini kandır.

Peygamberler şehridir benim Diyarbekirim,
Onlardır benim için, ders alınacak pirim,
Feda olsun onlara, etim, kemiğim derim,
Canıma can katmakta, güzel Diyarbekirim.

İşte tarih işte şehir,
Karacadağ arkasında,
Önünde akıyor nehir,
Güneş en üstte başında..

Dijle sahipsiz kimsesiz,

Ah,
Diyar,
Diyarbekir,
Gönlümün odağı,
Yüreğimin son durağı,
Ne leke tutar sende, ne de kir,

Diyarbekirde surlar,
Turistler atar turlar,
Geçmişten geleceğe,
Değerleri korurlar.

Diyarbekir karpuzu,

KEREJDAĞIN TEPESİNE
Kerejdağın tepesine, kar yağar,
Dicle nehrinin gözünden, yaş akar,
Ben o yardan ayrı kaldım, kardaşlar,
Anam yoktur karaları, kim bağlar.

DİYARBEKİR OKSİJEN
Diyarbekir oksijen, ben soluyan bir varlık,
Onsuz kaldığım zaman, nefeste olur darlık,
O hürmete layıktır, o mukaddes bir belde,
Onu hor görenlerin, yaptıkları barbarlık.
...

DİYARBEKIR UŞAXLARI

Diyarbekır uşaxları,
Nasıl sevsın yavşaxları,
Ayaxlarında şalvarlar,
Belde acem kuşaxları.

Diyarbekir pır xweşe,
Çıma bextı vi reşe,
Ez ana dur ketıme,
Dılemın pır nexweşe.