Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Yine mi çekip gittin, bırakarak hüzüne,
Bilsen ne çok muhtacım, aydınlık gündüzüne,
Dertlerim bir değil ki, bel ki bir çok düzine,
Bilmez misin düşmüşüm, aşkın yakan közüne.

Oku dendi okudum,
Ben beni aşkla yudum,
Aşkı alıp ruhuma,
İçirdim yudum yudum.

AŞKOLSUN

Hırlı mısın, hırsız mısın, çalmış gibisin gönlümü,
Yüreğimi yokluyorum, onu bulana aşkolsun,
Aşkolsun aşkolsun diye,tüketti beni yüreğim,
Bende değil diyor isen, artık sana da aşkolsun.

Aşkın yoktur tarifi,
Maşuk bilir arifi,
Mazrufu bilemeyen,
Aşk sanmaktadır zarfı.

Aşk şarabı dedikleri kadehe dolmaz,
Mey içmeyen için derler hiç sarhoş olmaz,
Ayık gezmez ki sevdiğinden uzak kalan,
Sevene sarhoş musun diye de sorulmaz,
Vuslat olmayana kadar da hiç ayılmaz.

AŞK'TAN BİHABER GÖNÜL

Aşktan bihaber gönül, sen seni görmüyorsun,
Nefsine aldanarak, günaha girmiyorsun,
Aşktan korktuğun için, ruhunu germiyorsun,

Yüreğim yanmakta benim,
Aşığım sana Allah'ım,
Aşkınla yansın bedenim,
Senden başka yok felahım,

İlahım sensin Allah'ım,

Senden geldim Allah'ım, açmışım yüreğimi,
Yalnız senden isterim, var olan dileğimi,
Nefesim çıkıyorsa, üretmek zorundayım,
Bir gün olsun diyemem, asmışım eleğimi.

Canım sıkıldı, yüzümü astım,
Dürdüm derimi, çiviye astım,
Gururdan kaçtım, benliği attım,
Üstle işim yok, her zaman asttım.

Atabilseydim mazimi, tutar çöplüğe atardım,
Henüz yeni doğmuş gibi, gördüğüm eli tutardım,
Art niyetsiz ön yargısız, herkese temiz bakardım,

Gelin yeniden dönelim, bizi biz yapan ayara,
Ruhumuza insanlığı, nakşeden o büyük yara.