Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Sen bana yok dedin diye, sanma ki yoktur talibim,
Sen birini, biri seni, severse gönül ne yapsın,
Senden başka mümkün değil, olamaz asla tabibim,
Doğru varken, eğri yola, söyle gönlüm nasıl sapsın.

Sen sevmesen de ben seni, sonsuza dek seveceğim,

İdeologlar çekinmeseler diyecekler tanrıyız,
Zaten tanrıyı kabul etseler ideolog olmazlar,
Aynı zamanda derler sizin dininize inanırız.
Mevcut dini yıkmak için de çabadan geri durmazlar.

Ne verdin söyle bana dertten kederden başka
Nasıl ihanet ettin duyduğum temiz aşka
Dönüş olmayan yolda pişmanlık neye yarar
Seni tanımasaydım hiç görmeseydim keşke

Var git desem yoluna çekip de gider misin

Önümde durmayın, çekilin dağlar,
Yüreğimi hsret, kor gibi dağlar,
Dağlar gardiyanım, yolumu bağlar,

Sılamdan uzakta, garip biriyim,
Ölmedim ayakta, hala diriyim.

ÇEKİLMEKTEYİM

Beni sorarsanız, bit pazarına düşmüş gibiyim,
Atılmış itilmiş terk edilmiş belki satılmışım,
Tanınmış tanınmamış bütün dertlerin sahibiyim,
Yeni sahip arayanların safına katılmışım.

Ben çekici salladım, örste demir döverken,
Şekil vermek istedim, demirler direnirken,
Ellerimde nasırlar, ateş yakmış yüzümü,
Ekmek kavgası verdim, çalışırken yürekten,

Güneş sırtını döndü, çekildi köşesine,
Gurup vakti engeldir, kişinin neşesine,
Mümin dersini alır, anar haşir gününü,
Münafık bakar göğe, sarılır şişesine.

Çekilen acıyı, çeker kuşaklar,
Ellisinde gibi, gayrı uşaklar,
Ağlamak sürekli gülmek nadiren,
Gördüm yörüngesi şaşmış aşıklar,

Çizgiler çftleşmiş, resim bulanık,

Görüyorum ki beni sevmiyorsun,
Sevmeyince değer de vermiyorsun,
Yanımdan geçsen de hiç görmüyorsun,
Söyle sen kendini ne sanıyorsun,

Çek de git yoluna, uğraşma benle,

Dışına yansımayan, içini neyleyeyim,
Dilinden çıkan sözü, dışınla çek edeyim,
Uyumun yoksa eğer, döner misin kendine,
Kendini çek etmezsen, nasıl üzülmeyeyim,