Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Sakın ola sanmayasın, tecrübeler beleştir,
Az da olsa empati yap, sonra beni eleştir.

ELBİSE
Kimse kusura bakmasın,
Bana yüzünü asmasın,
Ben elbise dikiyorum,
Şahıslarla bir derdim yok,
Yarası olan kızmasın,

Zaman sabun misali, kaymakta elimizden,
İnancımız ne ise, dökülür dilimizden,
Geldik ve gidiyoruz, kayıtlarla beraber,
İnsan gibi yaşarsak, razı olur el bizden.

Ekin ektim biçemedim,
Su bulandı içemedim,
Sevdiğinden geç dediler,
Yar şirindir geçemedim.

Ektiğim ekin sulandı,

EKTİĞİM

Coşkun sular gibiydim, gayrı ben de duruldum,
Sanmayın yüreğim yok, hala yanmakta gönlüm,
Zembereğin ömrü var, ona göre kuruldum,
Dağılacak zemberek, ona bağlandı ömrüm.

Aşkı bulan biliyor,
Kavuşmayı diliyor,
Aşkı için yerlere,
Baş vurup eğiliyor.

Eridim bittim derdimden,
Ölüyorum kederimden,
Ayrılık yaktı canımı,
Yaram kanıyor derinden,

Derinden yaram derinden,

Denmiş ki; el eli yıkar,
Elde döner yüzü yıkar,
Yüzü kimse yıkamazsa,
Eli yıkayanlar bıkar,

İnsan olmanın gereği,
uyarmak gerek yüreği,
Dil ne söylerse söylesin,
Dilin yürektir eleği,................İNSANİ

Aşk aşığı halden, hallere koyar,
Kimliğini alır, bedenden soyar,
Bir matkap misali, beynini oyar,
Elde bile değil, aşka tutulmak.