Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Cumanın vakti geldi,
Zaman zamanı deldi,
Allah'a kul olanlar,
Secde edip eğildi

ZAMAN GEMİSİ
Zaman akıp giderken, sanmaki tek gidecek,
Zaman binilen gemi, yol almakta menzile,
Hepimiz gemideyiz, bizi de götürecek,
Duraklarımız belli, bir bir basacak zile.
İtiraz edenler kim, var mıdır inmeyecek,

Zaman geri gelmiyor, / Pişmanlığım diz boyu,
Menzil de görünmüyor, / Ufuk rengi kopkoyu,
Güneş yatmış guruba, / Gölgemin uzun boyu,
Baktım fayda vermiyor, / Kimsenin sopu soyu,

Zaman olgulara gebe,
Olgular zamana gebe,
Cehenneme yolcu olur,
Her kim yaşarsa debdebe.

Her karanlık sonunda,aydınlığa dönecek,
Zalim olanlar bilsin, bu böyle gitmeyecek,
Haksızlıklar yapanlar, mutlak hesap verecek,
Sanmasın böyle gelmiş, böyle devam edecek,

Zalimler çağırsınlar, bütün ortaklarını,

Yoksa unuttun mu sen, sevgi dolu günleri,
Kaybedilen her anı, hafızamdan okurum,
O günler mazi değil, zamanın sürgünleri,
Balıkçı ağı gibi, usanmadan dokurum.

Cansız gibi görünen, taşlar bile canlıdır,
Varlıkların atomu, çekirdekle kanlıdır.
Her zerrenin yörüngesi,hassas dengeye tabi,
Varlığı inkar eden, kim olursa zanlıdır.

Kul hakkını yiyerek, zenginim diyen kişi,
Kim olduğu önemsiz, erkek veyahut dişi,
Gece gündüz ibadet taatle geçse günü,
Cehenneme odunu taşımak olur işi.

Ew zebeşa mala me,
Derbas dıbe sala me,
Verın bahsa zebeşkın,
Şirin dıbe kala me.

Zebeşı Diyarbekır,

Fazileti bilmeyenler, ne bilsinler Füzuliyi,
İrtifadan anlamazlar, onlar için zuldür iyi.