Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

ÇANAKKALE GEÇİLMEZ

Çanakkale geçilmez, hem nasıl geçilsin ki,
Şehadet namzetleri, hazır kıta beklerler,
Hiç kimse rol biçemez, bilmeyenler bilsin ki,
Şehitler dirildikçe, yorulmaz yiğit erler.

DÖNDÜ LALEYE

Kışlanın önünde, tomurcuk güller,
Bıyıklar terlemiş, kınalı eller,
Hazana dönüşmüş esiyor yeller,

Milli içeceğimiz ayran,
Milli düşmanımız yalan,
Bu milletin düşmanıdır,
Tefrikaya çanak tutan.

ÇABUK GEL

Kapımı açık tuttum, istediğin zaman gel,
Bekliyor olacağım,kimse olamaz engel,
Sana hiç darılmadım, seven hiç darılır mı,
Kapım tek sana açık, bekletmeden çabuk gel.

Her dindar olan aynı zamanda çağdaştır,
Madem ki bu din kıyamete kadar sürecek,
Dindara gerici diyenl sarhoştur ayaştır,
Öldüğü gün ummadığı başına gelecek.

ÇAĞIRIR

Ne şanına bakar, ne servetine,
Ne dinine bakar, ne milletine,
Ne kinine bakar, ne hürmetine,
Günü geldimi çağırır mezar.

İki elim kanda olsa,
Gök yüzünden taşlar yağsa,
Yollarıma engel konsa,


Yeter ki sen, gel de bana,

Seni nasıl sevdiğimi, bir ben bilirim bir Allah,
Sana gönül verdiğimi, senin için öldüğümü,
Belki yanında değilim, senleyim her akşam sabah,
Sen yanımda olmayınca, kimse görmez güldüğümü.

Adımı bile unuttum, seni ben de sanıyorum,

İşit kulağını ver,okunmakta bak ezan,
Ezan güven unsuru, ruhlara huzur verir,
Ezana selam durur, evreni saran fezan,
Ezan bünyeye giren, tüm putları devirir.

İfadede acizdir, büyüklük kelimesi,

AYNAMSIN

Çalacağım kapını,
Misafir olacağım,
Talep için tapunu,
Ben sana soracağım.