Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Gözleri kör edermiş, kulaklarını sağır,
Hırs insanı yuvarlar, çukura ağır ağır,
Buyur istiyor isen, şeytanlarını çağır,
Sonuç alamadın mı, dön de kendine bağır.

Hiçbir şeyi gözünüzde olduğundan fazla büyütmeyin,
Olduğundan fazla büyütürseniz, körlüğe neden olur,
Onun dışında bilin ki başka da birşey göremezsiniz.
Bakar kör olursunuz, böylelikle canavar üretmeyin.

Hergün ölüm hergün ölüm,
Ölüm değil bu bir zulüm,
Bu çaresiz halimize
Ölümü güldürdük gülüm.

Mümin güven unsuru,
Tabi olmuşsa Hakka,
Arar ise kusuru,
Kendisi olur vaka.

Kimseyle yoktur sorunum, dermanım yine bendedir,
Zaman dediğimiz olgu, ömrü kemiren rendedir,
Sorun kendini bilmeyen, insanları üzendedir,
Kurtuluş Hakka yönelen, hakikate erendedir.

Bilirim ki dönmezsin,dönmez ve görünmezsin

Yüreğim anlamaz ki,anlayıp üzülmesin

Geri dönmedi giden,dönüşü yok bu yolun

İster ana ister baba, yavrusuna şefkatlidir,
Empati yapmayan insan, elmastan daha katıdır.

Dilim değil ismini heceleyen,
Dil ne yapsın emir gelmiş yürekten,
Yüreğimdir seninle geceleyen,
Farkım kalmadı, ağlayan bebekten.

Namaz Allah için,
Oruç Allah için,
Unutma muamelen,
Yalnızca senin için

Sevmemi isteme benden,
Sevecek yer mi bıraktın,
Bıktım senin sözlerinden,
Sen kafayı bana taktın.