Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İster yaşa bir sene,
İster yaşa bin sene,
Ölüm sana gelince,
Ölmüyorum desene.

Karlı dağlar anlamaz ki halimden,
Ne bilsin ki ne geçiyor gönlümden,
Ben bilirim çektiğimi derdimden,
Dermanımı bulamadım dünyada.

Bizim görmediğimiz, binlerce yıldız kayar,
Buna rağmen insanlar, gökte yıldızlar sayar,
Var olan her nesneye, mutlak verilir ayar,
Hakikatten gafiller, cehaletini dayar,

Sağır kör ve dilsizler, kilitlemiş kapıyı,

Boyun büküp duruşun, sebebi nedir söyle,
Karlar yağmış saçına, bu halin nedir böyle,
Söyler misin kendini, neden düşürdün dile,
Görmedin mi sen gülün, ettiğini bülbüle,

Uğruna ölsem bile, hep seni seveceğim,

Asuman ağlamakta dökmekte göz yaşını

Güneşle ay nöbette ayırmaz bakışını

Sıra ne zaman gelir bilinmez bir sır gibi

Bilmez misin neden oldu, şerefsiz,
Kendi yaptıkları etti, şerefsiz,
Bir şey var sandın, takıldın peşine,
Fark ettin mi, sen de oldun, şerefsiz,

Okumuş yazmışların, sorumluluğu büyük,
Düşünüp konuşmazsa, söylediği olur yük,
Sulhu sükunu temin, edemiyorsa sussun,
Düşünmeden söylenen, sözlerin sonu süyük.

Bir hüzünlü haber aldım, bir yakınım ölmüştü,
Ortak olan şu dünyadan, bir can daha göçmüştü,
Gözümden sessizce yaşlar, yanağıma düşmüştü,

Sırası gelen gidiyor, tehiri mümkün değil,
Sıra kimin belli mi ki, eğil kadere eğil,

FIRAT BENİ ALDI

Fıratın dibinde, bulunur kumlar,
Şimdi çiçek açmış, köyde zakkumlar,
Daha yirmi beşe yeni girmiştim,
Bundan sonra bana, yakılır mumlar.

Yağmur yağmaya başladı,, cama vuruyor kendini,
Gök yüzü neden ağlıyor, neden yıkıyor bendini,

Camı açarsam bizi de, daha da çok ağlatacak,
Yüreğindeki ateşi, katlayarak, artıracak,