Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Selam olsun TOKAT'A
Gökteki yedi kata
Mizana ve sırata
Nurla dolu surata
Hakka ve Hakikat’e,
Merhamet ve şefkate

Ronahi nema, lı her ci buye tari,
Azman kelışiye, baranu berf dıbarı,
Roya pırskırın, veka mu dıben bari,
Destı xü wekırime, dıbem xedü tı zani.

Werın em herın fıtar
Xwede me bıke star
Mirov be güne nabe
Tobe kın sed hezar car

Tırmanma şeridinde, yol basamak basamak,
Basamağa çıkmışken, mümkün mü duraksamak,

Herkes yolda koşuşur, birbiri peşi sıra,
Adımlar imza gibi, yansımaktadır asra,

Peygamber dahi olsa, bilin ki insan fanidir,
Yaptığı her ne varsa, bilinsin ki insanidir,
Allaha çağırmayan, adı ne olursa olsun,
Gittiği yolu batıl, kendisi de tiranidir.

Kader cüzi iradenin tercihi Külli iradenin tevcihidir.

İster gezin ister, otur evinde,
Sözünü tartmadan söyleme sakın,
İster uzak olsun, ister çevrende,
Mazlumun mağdurun, işit firakın,

Kadere odaklandım,
Tevbe ile paklandım,
Biliniz ki yalnızca,
Allah'a adaklandım.

Senin gözünde insan bir sinek bile değil
Nefsin önünde değil Rabbin önünde eğil

Nasıl anlatsam sana insanın kulluğunu
Örnek mi aldın söyle o zalim firavunu

ONLAR TEVBE ETMEZLER

Ne şeref ne haysiyet, aramayın zalimde,
Zalim olan insanın, suratına tükürün.
Birbirinin kopyası, onlar her mezalimde,
Gücünüz yetmiyorsa, içten içe köpürün.