Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Günlerden Pazartesi
Bırakın artık ye'si
Bu hayat okulundan
Herkes almalı dersi

Bahçada yeşil marul
Su akar şarıl şarıl
Ben seni çok seviyem
İster kız ister darıl

Bahçada yeşil erik

Toprak imiş bedenim
Buna şükür edenim
Sevgiyi yüceltmeye
Yeter artar nedenim

Ramazan'ın dokuzu
Kurt kurttur kuzu kuzu
Yeter ki bozulmasın
İnsanlığın dokusu

Adem baban mı senin
Havva annen mi senin
Yeterli sebebidir
Kardeşini sevmenin

Sil yetimin göz yaşını
Duy yürekte ataşını,
Yetimleri kollamakla,
Geçir bütün uğraşını.

Okşa yetimin başını,

Hiç bir gönülde yetişmez, yüreğimde yetişen gül,
Hüzün sana yakışmıyor, ne olursun üzülme gül,
Uğruna yansan tutuşsam, benden geriye kalsa kül,
Hiç bir gönülde yetişmez, yüreğimde yetişen gül.

Hiç kimse olaylara senin gibi bakmak zorunda değil
Önce sen kendi düşünceni sorgula ne kadarı doğrudur
Unutma ki aklın yolu birdir yeter ki sen doğru düşün
İnsanları kendi şartları içinde ele al öyle değerlendir
Senin şartların seni onun şartları onu yetiştirdi

Her kim olursan ol hayatın son bulacak
Hiç kimsenin gücü durdurmaya yetmedi
Haklı olan hakkını haksızdan alacak
Bir kişi gösterin ki dünyadan gitmedi

Yetmez mi üzdüğün, seni seveni,
Canımdan daha çok, sevmiştim seni,
Sensin şu gönlümün, en şık deseni,
Yetmez mi üzdüğün, yetmez mi beni.

Kapatma gönlünün kapılarını