neticede bir kaptanız
kendi gemimizde
yıllarca ne fırtınalar atlattık
tekneye su aldırmadan
yolumuz zamandı
ucu bucağı olmayan
Kara gözlerin
bu sevdanın tek gerçeğiydi
o gözlerden
vefasız gideceğin zaten belliydi
gittin karanlıklarda
sabaha hasret bıraktın gönlümü
elimde beyaz bir kagıt
ve kara kalem
sımsıkı parmaklarımın arasında
gönlümdeki bir çınarı
karalayacak kagıda
yemyeşil yaprakları dalları
Bir bir eklenince geceler
gündüzlerde karanlıklar çöker oldu
bir ışık yok senden
gündüzlerde karardı bilsen
geceye aşık olanlar var dediler
karanlıklarda huzur bulanlar
denizi sevdim deli gibi
sardımı tenimi sevgili gibi
okşar ayaklarımı günün acısını
çekip alır tabanlarımdan alev alev
beyaz köpükler hülyalara gebe
arzuladığın düşlediğin sevgilere
seni seviyorum biliyorsun
nerede başladığını bilmesemde
bittiği yeri biliyorum
yoldu bize yürüdük el ele
varlıkta yoklukta aşkta
anlamsızlıklar ara ara duraklarda
Kimseye dert yanmadan
yürümek bir başıma
karanlıkta tek ses
kaldırımlarla ayaklarımın
sohbetini dinlemek
mutluluktan anladığımı
gitmeseydin diyorum
kalsaydın
ara sıra sevişirdik
sen kahvaltı hazırlardın
ben gazete ekmek alırdım
biraz sessizlik
NEREDEN nereye geldim
hayallerimin peşinden
nereye gideceğim
kaderimin elinden
hayalleriniz varken
gidin
Kadere….…Kilometre
Konuşmak istersin
düşüncelere dalıp
kelimeler seçersin
peş peşe dizip bir cümle
bir cümle daha derken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!