Sen bana bir gündün
gönlüme doğdun
batıp gittin
beni geceye koydun
o bir gün le
bir ömür hasret oldun
Bir hayaldi
iki kişilik masa
tam köşede
denizi gören bir yer
deniz gibi engin olmalıydı
hayaller
yalnızlık
ruhunla hesaplaştığım
unutacakları mın
listesini yaptığım
vicdan meclisim
çok ateşli nutuklar
bu da hayattan gerçek bir resim
çoğumuzun yüreğin dekinden farksız
zirvede yalnız fırtınalara kafa tutan
hem sevgiden hem baltadan ırak
bazen gün içinde bir çobana yoldaş
bazen bir kartalın sığındığı gerçek
ne yollardan geçtin
ömür dediğin hayatın içinde
önünde umut ardında hüzün
kimleri gördün kimleri sevdin
ne aşklar yaşadın delice
hiç bimez zannettin
Bir ömür
yazmak için sen lazımsın bana
göz mü yumacaksın
resimlere bakıp bakıp
bir takam vardı
güvertesi şen
bir sen vardın
birde ben
yalana karıştı
ıslatan serpintiler
Boş ver şimdi yaşı
elli olmuş altmış olmuş
sen o gözleri gönlüme sor
on sekizin demi görmüş
yirmisinde mi
ömür bu
Gitme bu gece
Kal yanımda dedim
Dinlemedim
Aştın tepemden
Mehtap gibi geçip gittin
karanlığın kaldı hatıra yanımda
bu gün
bir sürpriz yapsan
gelsen
iki kahve yapsan
karşılıklı oturup
sen gülsen ben gülsem




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!