yine akşam oldu
aynı penceremdeyim
yağmur deli gibi yağıyor
elektrikler kesik
yıldırımlar aydınlatıyor
ara sıra gürültülü
Olmadık zamanda geldin
elinde bir fincan kahve
umut gibi bir şeydi
fal olup çıkmadın
kahrolası fincandan
bir sürü yol vardı
sabah önünden geçtiğin
fırının raflarını hatırla
mis gibi kokan ekmekler
sanki birer bebe gibi
üst üste dizili ve dolu
birde akşamını düşün
farkında mısınız
hayatımızdan geçti gitti
bu gece
sizin kaçıncı bilmem
benim altmışıncı
haziranı m
özlüyordum ama neyi
sonra keşfettim ki
kendimi
sahip oldukları mı
kaybettikleri mi
gençliği mi
Eskici
yaşadığım günleri özlüyorsam
aklım yapamadıklarıma takılıysa
kafamı kaldırıp yollara bakamıyorsam
başım ellerimin arasında
dalıp gitmişim nerelere
seni arıyorum kelimelerde
çok zaman geçmiş belliki
beni benimle bırakmışsın
bulamıyorum yanlızlığımla
ellerim üşüyor derdi
kışın üstünü çizdim
her şeyi şimdi rengarenk
bahara boyuyorum
gülmesini çok seviyorum
sanki bahar çiçekleri
El sallayın.
ben size ağlamayı öğretmedim
hayatı kahkahalarla besteledim
ağlamayın ben gidince
emeklerim boşa gitmesin
Bir damla yağmur düştü ayaklarının altına
basıp geçtin
belki binlerce yılın göz yaşına.
hepsi bu basit değil DÜŞÜN.
mana yüklü anlayana .
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!