son birkaç akşam
hava sert rüzgar sert
hayallerimde sen
demir attın lodosa rağmen
ilkler i düşlerken sen
ilk sevdam takıldı kaldı
mutluyum ve korkusuz
tüm yaşananlardan sonra
tahta bir sandalye ve masa
sakin bir koy ve deniz
mezarlığın tam karşısında
garsonda patronda bir
karşıyakadan izmiri seyrediyor
bir yabancı gibi
oturmuş iskelede bir banka
aslında zaten yabancı
karışmış kalabalıkların arasına
hayatın sıradanlığı say
bu yalnızlık değil mi
mısralara düşen
sen değil misin
harflerin sıralanışı
gözlerime düşen perdede
hayalın
sende bırakıp gitme
sonbahar
kara kış
kapıya zaten dayanmış
geceler serin,
biraz ayaz, olsun
hayat.......
hayat insafsız değil
umursamaz
sen varmışsın yokmuşsun
o bunları hatırlatmaz
hayat
korkuların arkasında
karanlıklardan korkarken
gökteki sana göz kırpan
yıldızları unutma
sinekten böcekten korka korka
bağırıyorumki duysunlar
hayatı yazıyorum
okusunlar
aralarına karıştım
yaşıyorum ki
hatırlasınlar
Hata nerede gizli sizce
en çok güvende
az bilgi cahillik neyi besler
elbette yersiz korkuları
aşk ay olarak sürse
en fazla üç ay başta
sevgiyi durak yapıp
ara sıra
başını okşamak için
durma
hayat tan zevk almak
durup geçtiklerin




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!