Şimdi Ayrılık Vakti Şiiri - Seyrani Göl

Arkamdan kapanan her kapı,
bir ömrün sessizce mühürlenişi gibi.
Adımlarım senden uzaklaştıkça,
içimde biraz daha kayboiuyor dünya.

Sokak lambaları eğiyor başını,
gece, omzuna alıyor vedamızı.
Bir ayrılığın en ağır yükünü
hep susan yüzler taşıyor.

Belki yıllar sonra,
aynı rüzgâr saçlarına dokunur da
adımı usulca geçirirsin içinden.
Ben ise çoktan kendi yokluğuma yürüyen
isimsiz bir yolcu olurum.

Ve bir gün,
virane duvarların arasında
tanıdık bir sessizlik duyarsan,
bil ki geriye bıraktığım son sestir o.

Seni sevmek,
kalmaktan daha zordu.
Gitmekse...
bir ömrü sessizce sırtlanmaktı.
S.GÖL