Sakın silmeyin o kirpiklerde duran yağmuru,
Bir ömrün alnına düşmüş son duadır onlar.
Her damlasında yarım kalmış bir bahar
Her damlasında suskun gecelerin son ahı var
Dokunmayın, bırakın kalsın gözlerin kıyısında,
Belki bir hasret kuşu gelir de konar yeniden..
Gözyaşı, aşkın dilidir; dil susunca o konuşur.
Yaradan uzak düşen canın sırrını en iyi o bilir.
Bırak yanaklarında inci gibi dursun o yaşlar;
Deniz, tuzundan utanır mı?
Bulut, yağmurunu saklar mı?
Âşık da gözyaşından vazgeçer mi?
Ağla, ağla ki sen sende kalmayasın
Ağla ki damla denize kavuşsun.
O vakit anlarsın: gözden düşmez aslında,
Gönülden göğe yükselir her damla gözyaşı
Sakın silmeyin; bırakın biraz hüzün kalsın,
İnsan en çok yarasından tanır kendini.
Silerseniz, eksilir göğün mavi yalnızlığı,
Susar rüzgârın kalbinde üşüyen türküleri
Dr Yusuf Polat
Kayıt Tarihi : 13.06.2026 23:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Denizli




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!