Sıkışmış Taş Şiiri - Özcan Kurt

Sıkışmış taş

Yok değildim ki ben, geldim varlıktan,
Bilemezsin ki sen, akıl mantıklan,
Dolar boşalırım, kozmik kabımdan,
Dünya yangın yeri, beden köz imiş..

Bu düzlemden kardeş, cümle ahali,
Yüreği taş olan, anlamaz hali,
Dünya HİÇ, kim demiş sanmış da mavi?
Taş sıkışmış susmuş, ayet söz imiş.

Kaderim yazılmış, düşman hasmımla,
Sınav der geçerim, kendi aklımla,
Resim büyük, sebep, vardır ardında,
Zarar sandığın sen, aslı, kar imiş..

Takılma sen cisim, sembol adlara,
Beyhude kendini, salma gamlara,
Hak arıyla zehri, karmış ballara,
Dert içinde derman, gizli var imiş...

Özvecan'ım sözüm, gelir derinden,
Tını telden, süsü turna tüyünden,
Pirim, Veysel hep, geldim izinden,
Özü perdeli göz, bakan kör imiş..