Şıkır Şıkır Oyna Şiiri - Erdoğan Çam

Pazara vardım, aldım bir elek,
Yâr beni görünce doğrulttu yelek,
Dedim “Bir gülüş ver, gerisi gerekmez,”
Dedi “Bedava olmaz, önce bir emek!”

Aman kız, nazını tartıyla mı sattın?
Üç gram gülüşe beş çeyrek kattın,
Ben seni seveyim dedim şöyle gönülden,
Sen işi çevirdin düğüne dernekten!

Şıkır şıkır oyna, bas yere bas,
Cep delik amma gönlümüz hassas!
Altını, bileziği sonra konuşuruz,
Sevdayı peşin ver, borcu bölüşürüz!

Babası kasapmış, abisi manav,
Anası görünce dedi “Bu ne kılık?”
Dedim “Kılık mühimse terziye gidin,
Damat arıyorsanız beni bir dinleyin!”

Sordular “Tarlan var?” — İki saksı var!
“Evin barkın?” — Anahtarım var!
“Araban?” dediler — Ehliyet cepte!
Bir tek araba yok… o da kısmette!

Şıkır şıkır oyna, bas yere bas,
Cep delik amma gönlümüz hassas!
Altını, bileziği sonra konuşuruz,
Sevdayı peşin ver, borcu bölüşürüz!

Kahveyi getirdi, tuzu bir çuval,
Bir yudum içince değişti ahval,
Dedim “Kızım bunun kahvesi nerede?”
Dedi “Kahve dipte… sabreden bulur!”

Kaynanam uzaktan süzüyor beni,
Kaynatam hesaplar düğün bedelini,
Dedim “Bir kızınız, bir de ben garip,”
Siz kızı verin de… borç benim ayıp!

Davula vur usta, zurnayı sal,
Bu sevda dediğin başlı başına hâl!
Düğünde takılan altınlar sizin,
Gelin benim olsun… gerisi sizin!