Allah, Muhammed'siz yalnızlaşırdı,
Yaratıp hasreti dinmese idi.
Ne kürre ne de arz mânâ taşırdı,
Dünya hatırına dönmese idi.
Direksiz yükselip ne düzülürdü,
Gökte ne güneş ne ay süzülürdü.
Konuşamaz diye çok üzülürdü,
Cebrâil'le Kur'ân inmese idi.
Ne Kâbe'de putlar yere vururdu,
Ne müşriğin Sâve Gölü kururdu.
Belki bin yıl daha yanar dururdu,
Mecûsî ateşi sönmese idi.
Kayırmasa huzuruna almazdı,
Miraç hadisesi vukû bulmazdı.
İlâhî sırlara vâkıf olmazdı,
Burak'la Refref'e binmese idi.
Esmezdi âlemde İslâm havası,
İ'lây-ı kelimetullah davası...
Yoktu hem avâmı hem de hâvası,
Hak, zıddı bâtılı yenmese idi.
Melekü'l-mevt emrolunup göçüne,
Yaşı girmesiyle altmış üçüne,
Hicrândaydı vuslat aşkı içine,
Ecel-i müsemmâ sinmese idi.
Şerif; salavâtla sarıl sen yine,
Resûlü's-sekaleyn tüm ins-ü cin'e!
Ümmet yoktu Hak indinde kendine,
Hâtemü'l-Enbiyâ denmese idi.
20 Ağustos 2025
İzmir
Kayıt Tarihi : 20.08.2025 02:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
"Levlâke levlâk lemâ halaktü'l-eflâk", İslâmi kaynaklarda yer alan ve “Sen olmasaydın, sen olmasaydın felekleri (kâinatı) yaratmazdım” şeklinde tercüme edilen meşhur bir kudsî hadistir. "Levlâke" hadîsinin kaynakları şunlardır: Suyutî, El-Leali'l-Masnua, 1/272; Aliyy-ül Kari, Esrarü'l-Mertüa, s. 295-296; aynı eser Tahkik Muhammed Said Zalûl, s.194; Şevkani, El-Feraidü'l-Mecmua, s. 326; Aclunî, Keşfü'l-Hafâ, 2/164; Aliyy-ül Karî, Şerhü'ş-Şifa, 1/6. Hem El-Hâfız Aclûnî hem de Aliyy-ül Karî eserlerinde "Levlâke" sözü, lafzı itibariyla hadîs olmasa dahi, mânâsı itibarıyla doğru ve haktır, demişlerdir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!