Şerif Mengütemür Şiirleri - Şair Şerif M ...

Döner bazı bazı başım
Âlem gibi âlem gibi
Hiç olmadı arkadaşım
Kalem gibi kalem gibi

En vefâlı bildiğim kul

Zamânede âşıkların hicâbı
Mâşuksuz âşkların alayı çakma
Nikâh akdi formalite icâbı
Gerdek göstermelik balayı çakma

Sığ zihine sabit fikir çakılı

Yerimde başkası olsa bıkardı
Hiç yalnız kalmadım amma hep tektim
Selâm verdiklerim borçlu çıkardı
Ben dostunum diyenlerden çok çektim

Tiplerini her kılığa soktular

Rûhu aç Müslüman kisvelilerin
Gözü ile gönlü toksa nâmerdim
Îtikat yönünden bilgisi derin
Fıkıhen eğer bir boksa nâmerdim

İmâm dahil tekbir aldıklarımın

Bana bakıp beni yalnız görenler
Hasretinden bıktığımı ne bilsin
Dertsiz diye fikir öne sürenler
Dişlerimi sıktığımı ne bilsin

Ne kimse umrumda ne sû-i zanlar

Sana çok uzaktan sesleniyorum
Çağırma, izini bulamam anne.
Beş vakit duâyla besleniyorum,
Hoşnut ol tokum, aç olamam anne.

Vurdular; feryadı bastım bir anda,

Madenciyiz dik durur
Başımız toprak altında
Gözden düşmeden kurur
Yaşımız toprak altında

Bilmeyiz bayram düğün

Taşıma ruhsatım Cenâb-ı Hak'tan
Konuşan dilimdir silahım benim
Sabıkam yok şiirsiz can yakmaktan
Şairim elimdir silahım benim

Şerif'im yazarım bu yeryüzünde

Herkesle herşeyi oturup asla
Konuşmam susarım câhil sanırsın
Robinson'un moderniyim kıyasla
Denizi olmayan sahil sanırsın

Gururla aramda husûmet vardır

Bilmez beni ben olmayı bilmeyen
İnkârı imkânsız gize benzerim
Ferini yitirmiş içi gülmeyen
Pınarı kurumuş göze benzerim

Cânânsızlık değil canımı sıkan