Uzanacağı yok, kalmış gecede ellerim.
Neyse desem duruyor seyre daldığım gün.
Ağır ağır alıştırıyor, damlıyor yalnızlık.
Ötesi gerisi yok bürümüş akla ziyan.
Sürünüp gitmiş, birer birer eski kalabalık.
Yastır hem, yerleşmez kalbe hasta eder ümit.
Bir kez düştü mü gölgesi üstüne.
Bir zerre oynamaz, nasıl olur ışık zifiri.
Yürek sıkıntısı olmuş, zamanı hesaplayan.
Başı sonu belirsizdir bu hikâye.
Gün yüzü görmemiş bilmedim nedir, neşenin tadı.
Ağaç dal vermiş çiçeğini açmış gül.
Anlarım yaşam devam eder, gün gün.
Yüzün, sevimsizi denk gelse de bize.
Söylenemem bugün beni ben yapan dündür.
Kenan GEZİCİ 04/06/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 4.06.2026 22:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!