Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Final harika bence,lakin şu tamlamaları yeniden düşünmeni istiyorum,kulağı ve dili tırmalıyor zira-anlam olrak ta pek keskin değilken hem:
-tutunma tutkulusu
-kangren öksüzlük
İfadenin gücünü veren esas dildir derim hep.
Selam.
müthiş bir ayrılık.şiire öylesine yaraşmış ki....!
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta