Binlerce kelimeyi yok yere tüketmişim
Kaybedip teslim etmişim meçhule
Kirli Dillere düşmüş sevdiklerim
Oysa ne çok sevip hapsetmiştım gönlüme
Varsın yıkılsın bu dünya yıkılsın
Kopsun büyük kıyamet hesap görülsün
Mahşerde yürekler dile gelip dökülsün
Ses etmesin kimse kadere herkes sussun
Yaradılan herşey haddini bilsin Kainat konuşsun
Hayat oyununda yolun sonu görününce
ateş korkusu düşer yüreğe
O güç sahibi sandığımız eller titrerde
Kalp kan pompalamaz beyine
Üst üste gelir amalar fakatlar öyle böyle işte
Kurtaramaz hiçbir eyvah hiçbir ah ve keşke
Kimilerinde Utanımaz suret,, kaybolur nedamet
Şimdilerde Nankörlük en büyük meziyet
Ferasetini kaybetmiş bazı insan oğlu insanlar
Yokki vicdan yokki fazilet yitirilmiş basiret
Yinede merhametin yerini almasın nefret
Umarım insan olmak içiñ ederler bir nebze gayret
Sözü uzatmayalım biraz yüreğimiz soğusun
Bir damla dua ver oradan bırakta şiirler konuşsun
Aşık aşk ile vursun gönül sazına
Sevmeyi bilmeyenler almasın aşkı ağzına
Yakmasın gönülleri gereksiz ateşler
Vurmasın ayrılığa kurulmuş saatler
Kalplerde kalsın işe yaramaz gelgitler
Edep yoksunu edebiyat tüccarları yok olsun
Kahrolsun yalanlar doğruluk şiar olsun
Şairler yazsın şiirleri susmasın şiirler.,ŞİİRLER KONUŞSUN...
Kayıt Tarihi : 6.08.2026 17:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!