Şiirle Atan Kalp Şiiri - Güven Tekin

​Hiçbir şeyden anlamam dersem yeridir,
Kalemden başka bir silahım mı var benim?
Bembeyaz sayfalara, sanki nakış işler gibi,
İlmek ilmek dokurum şiirleri...

​Kim ne derse desin, durduramam kendimi,
Şiir artık aldığım nefes, içimdeki sel gibi.
Her heceyi tutkuyla, aşkla yazarım,
Geceler ayazdır, bilirsiniz, buz gibidir.

​Ama ben, şiirlerden çıkan o alevle ısınıyorum,
Onunla uyuyup, onunla uyanıyorum sabahları.
Derdimi hep şiirle anlatırım dünyaya,
Şiir gibi konuşur, şiir gibi yaşarım her anı.

​Ben şiir için doğmuşum, şiir için varım,
Garip biriyim belki, ama yazmayı çok severim...
​Garipliğim, kalemimin gölgesidir,
Ben sustukça, kağıtlarım seslenir.