çerçevesi kırık bir pencere
karşısında yorgun bir gökyüzü
renklerini yitirmiş doğa
eksik bir şeyler var
kendi şiirini arıyor manzara
rüzgarın sustuğu o boşlukta
kelimeler asılı kalmış havada
ne kuşların kanat sesleri
ne toprağın nemli nefesi
yetmiyor anlatmaya
yürüyorum bu tablonun içinde
basılmamış kar gibi beyaz sessizlik
adımlarım iz bırakmıyor
yüreğimden dökülen her hece
manzaraya sığınıyor
belki bir yağmur sonrasında
belki bir akşam serinliğinde
bulacak sesini bu sessiz dünya
şiirin kanadına takılıp
sonsuzluğa akacak
Kayıt Tarihi : 30.03.2021 10:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
ne manzaraydı ama...:) süper ay demişler bu manzaranın adına.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!