1-
Bir veda değildi. Kendi içimden, kendi kendime gidişlerimin ışığında sürüklenişim. Sonu çıkmazlara varan yürüyüşler, sonu gelmez imgelem uçurumlarına dalışlarım. Hangi mısrada dokunsam ellerinin sıcaklığıyla irkilişlerim.
Laf olsun diye yazmayı istedikçe; yazılan her lafın sarsıcılığıyla bir daha ölüyordum. Tarifi yoktu yazdıklarımın, tarifin yoktu. Her kelime ateşti, oktu yüreğime saplanıp dağlayan...
Kolaydı gitmiş olana gitmek
Zordu gitmiş olanı döner diye beklemek
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta