Sevgilim ;
bu mektupta gene bitmeyen mevsimlerin tükettiği kalemimle
ve uzakların bu karanlık sokaklarında, ‘en çok şeyler’ niyetine
gene ‘hiçbir şeyler’ yazıyorum ve adresin bilinmesin diye de
Adres yerini boş bıraktığım zarfın içine katladığım boş mektup
kağıdını öperek ve seni seviyorum diyerek özenle yerleştiriyorum...
. . ,
---/ne olur-ne olmaz diyor zincir ve kilit pasında bir ses,
zarfı yırtarak açıp, dikkatle okuyalım bakalım… Eğer
zararlı bir şey yoksa, o zaman üstüne ‘yetkililerce görülmüştür’
damgasını basalım/
. . ,
Biliyorum ,
adres yerine “görülmüştür” damgasını görünce zarfın üstünde
alışık olduğun için şaşmayacak, hatta gülümseyeceksin bile
her zaman olduğu gibi… Onlar ‘görülmüştür’ diyorlarsa eğer,
bu körlüklerinin itirafıdır… Çünkü yazdıklarımı görebilecek olan
yalnız senin gözlerindir ve okumanın şifresi de yüreğinde gizlidir...
. . ,
---/galiba gene bir şeyler kaçırdık gözden diyor aynı paslı ses,
baksanıza dışarıda bir çocuk mandolin çalıyor ve genç bir kız,
başını sevdiğinin omuzuna dayamış, sevda yöresinden derlenen
bir türkü söylüyor/
.
Cevat Çeştepe
2020-2026
Kayıt Tarihi : 31.08.2026 17:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!