Şifadır Kadın Şiiri - Güven Tekin

​Fırtına kopsa da eğmez başını,
Azimle, sabırla siler yaşını.
Gönülden adar o ekmeğini, aşını,
Düştüğün yerden kaldıran tek kişidir.

​Yaşamayı sever, yaşatır canı,
Onunla güzelleşir ömrün her anı.
Aşar engelleri, durdurur zamanı,
Düştüğün yerden kaldıran tek kişidir.

​Yorulsa da yolda pes etmek bilmez,
Yüreğe yazdığı o sevgi silinmez.
O olmasa inan yüzler hiç gülmez,
Düştüğün yerden kaldıran tek kişidir.

​Zarif bir çiçektir, sevmeyi bilir,
Gönülden çağlayan berrak bir seldir.
Onun dokunduğu her yer bahardır,
Düştüğün yerden kaldıran tek kişidir.

​Değeri görünce teslim olur sana,
Bütün varlığını adar o cana.
Gözünden dökülen her damla şifadır bana,
Düştüğün yerden kaldıran tek kişidir.

​Kadın dediğin sevdadır, aşktır,
Gönül sarayında en yüce tahttır.
Onunla yürümek en güzel bahttır,
Düştüğün yerden kaldıran tek kişidir.

​Adı anıldığında ilk akla gelen anadır,
O sonsuz şefkati candan canadır.
Sırtını döndüğün en güvenli kaledir
Düştüğün yerden kaldıran tek kişidir.

​Hayat şarkımızı söyleyen çiçektir,
Yalan dünyadaki yegane gerçektir.
Evrene zarafet, neşe verecektir,
Düştüğün yerden kaldıran tek kişidir.

​Sen benim çiçeğim, gönül bağımsın,
Sığındım gölgende, sarp bir dağımsın.
Gönül sarayımdaki sultan çağımsın,
Düştüğün yerden kaldıran tek kişidir.

​Severse rüzgarda siperdir sana,
Kanat gerer o naif ruhuyla her bir yana.
Onun sevdası şifadır hastaya, can katana,
Düştüğün yerden kaldıran tek kişidir.