Sezdirme Kendini Şiiri - Kenan Gezici

Düşünebilseydin sen, beni.
Durabilirdin belki de karşımda,
Bakmak için gözümün içine.
Sağda solda dolanmazdın dilenci gibi.
Şimdi arar mıydın başka yerde dileği.
Bak çaput bağladığın ağaçlar kurudu.
Batıla sapmak için kullandın umudu.
Çıkarsaydın başını gömdüğün kumdan.
Görecektin sana inşa ettiğimi.
Sana verdiklerim bilmem nedendir yetmedi.
Hiçe saydığın, baba şefkatiydi.
Anlamaya gayret bile sarf etmedin.
Bir yarımı değil, bin yarımı mahvettin.
Dolaştığın kapılardan umut dilendin.
Bırakmadın ki bir nefes alayım.
Bıraktığın şehirde ardık ben değilim.
Deli çığlıklar kaldı şiirimde.
Boyar tuvale fırçam hüzünler.
Belki çıkarım bir gün tiril tiril günlere.
Yaklaşma hüznüme o güne kadar.

Kenan Gezici 06/04/2026