Doğumdan ölüme kadar sürünen
Fasılalı bölüme de kırgınım
Ele uzun bana kısa görünen
Geri kalan ömrüme de kırgınım.
Bana alışkındı gönlümde sumru
Tutunsam yılana düşsem denize
Alevden tokatlar inse benize
Mutluluk silinmiş rastlanmaz ize
Huzurun hayalini kurabilsem
Hiç uyanmaksızın dalsam uykuya
Gönlüm usanır mı sevdiğim senden
Gülüşün ilkbahar bakışın yazdır.
Varmıdır dileğin sevdiğim benden
Sensizlik sonbahar kışım ayazdır.
Mâvi boncukları takayım sana
Diyar-ı Bingölde bir güzel gördüm
Sırma saçlarına dolandım durdum
Tuttum ellerinden adını sordum
Adım gönül derken titiriyordu
Gönül Gönül Gönül bu ne güzellik
Aşk hâlime çok yorum var
Bende beter bir durum var
Dört bir yanda uçurum var
Cehenneme düşsün diye.
Gönüllerde iz bıraktım
Seyr-i âdemdesin yüksek rakımla
Çıkılmaz âlâya cillop takımla
Bir şeye benzerim biraz bakımla
Yüzün öte döner gönülsüzsün sen
Gönlünü göğsümde unutmuşsun sen
Sen sanmaki gittin bitti
İnanmam ki attın gitti
Gönlüm seni eller itti
Bir suçum yok Gönül saram.
Cümle alem habip olsa
Yarası ağırdır derin birinin
Kiminin darası yoktur elinin
Kimi ayarını bilmez dilinin
Gönül yorgun düştü,dil suskun kaldı.
Edebin âdâbın hicâbı vardır,
Garip fikirleri önüne katıp
Kendi kantarında insanı tartıp
Ezanı susturup kurânı yırtıp
Başkaca hayaller kuranlar gördük
Allâhın hesâbı var elbet şebek
Bizim meselede kerizi gördük
Yarama dokunan her izi gördük
Gün yüzünden başka her yüzü gördük,
Anyayı Konyayı gördük çok şükür!
Mecnun neylesin Leylâ'yı demişler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!