Seyri Seferinde Askzaman 2

Sevgi bağından Aşkla doğar
Umut
Barış
Kök
Dal
Yaprak
Tabiat
Adalet özgürlük mutluluk ve nicesi , sevgi yoksa saplantılı kuruntulu tutsaklığın faili meçhulüdür
Ve zarar ziyandadır kahrından ve kibirinden kan kusarak ölen insan
Konar göçerliğin
Ve her şeyin bölündükçe küçülerek ölümlü fanisinde ölümsüz tarifsiz sonsuz sınırsız bir tutkudur aşk
Uçarı sevinciyle
Kucaklayan yürek çarpıntılarıyla ben de seni diyebilene hiç umulmadık anda çırpınarak çıka gelen
Ne ustadır dünya devran
Ne seviyor sevmiyorların çıraklığına
Papatya falcısıdır
Aşk zaman
Ve başkacalara sorularak yaşanacak devre mülk kopyası değildir aşk
Sadakalık hediyelik ricacı minnetçiliğin dilenci bahşişi veya marka çeşidi de değildir her kim olmuşsa
Sevgilinin itibarından başka her yer çöldür
Çoraktır
Mutsuzluk fukaralığıdır azap sığınağıdır ve zindandan perçinli kafestir, her her kapıyı siparişle çalmaz
Her kim umursamazsa uçar gider, kendine kalan azapsa dünya sefilidir
Billur bulanık pınar gibi
Çağlar akar dün,
Gün üstüne yüzyılları koyarak gün akşam olup gidenlerendir
Yarınsa başkalarına aşknzaman
Yapıldıkça bozulan insanlık binasında ne ustadır zaman ne kalfa çırak yol, ne seviyor sevmiyordan
Papatya falcısıdır
Aşkzaman
Usul yavaş her yerin hiç bir yer oluluşuyla birlikte
Çöken ıssızlıkta hiçkimse herkestir
Herkes ise hiç kimse
Açar yaşar ve solar yeşil beyaz
Eflatun kadifeliğinde nazlı narin inceleriyle yaşam çerçisi ve hayat örgüsü
Dolup boşalan mesken mekanlarıyla hem geç kalandır hem de erken göçenler
Hem yolcu hem hancı
Hem çalan
Hem söyleyenler
Durunca zembereği boşalan saat meydan boşalır söner ömrü sayılı vadelerin kilit tersine döner
Dışarı doğruya yönelen boz bulanık pusuladan konser biter
Ortalık susar
Ayrışarak bütün yollar hasret gibi
Bilinmezin dürülü bükülü evrakıdır merak her dönemeçte sır olan kördüğümlere çözülür
Hilal kaşlı al yanaklı bal dilli kiraz dudaklı ağ buğday benizli sırma zülüflü
Yanık leylak kozasıdır ve sevgili kendinden daha güzel
Saçları ağarır aynalara bakışarak ardında karanlığını bırakan günün salıncağına biner gölgeler
Güneşin
Adını kendinden aldığının
Aşkı uyandıran sancılı nöbetlerden doğarak, sudan duru ışıktan aydınlık taştan topraktan sağlam
Denizden gökten daha mavi
Kızıl goncalardan daha çiçek ve güzeldir sevgili

Nisan/26