Kirlendi "Aşk", zalimlerce kutsandığında...
Cellatlar, Aşk'ı çarmıha germiş, tapınmakta...
Sızarken kanı, bedenimin çıplaklığında,
Ruhum elem yollarında sürünmekte...
Bir tatlı düş kurarken Zeytin Bahçeleri'nde
*
Derdi derman, azabı işve
Böyle bir aşk varsa söyle
Sen gönlünü ferah eyle
Bu aşk vardırır menzile
*
Bırak bitmesin bu çile
Aynı yerden vurulmaktan
Bıkmadın mı ağlamaktan
Usandım ben dil dökmekten
Kendine de yazık ettin
Bir evhâma bilet kestin
*
Gelmeyen bir hayaldir
Gidense kalbe keder
Aşk dediğin bu boşluk
Ömrü böyle sarf eder
*
Hiç gelmeyen o yolcu
Yollar bitti yoruldum
Dost elinden vuruldum
Vefasızlık bi yerde
İhanetten soğudum
*
Gönlümdeki bu sızı
Yollar Uzun, Yolcu Durmaz
Gündüz Güneş, Gece Ayaz
Yolculukta Mola Esas
Otur Dinlen Sen De Biraz
Yanlış Yola Sapma Gönül
Çıkmalı insan bazen gerçeğin sığ sularından
Umudun tehlikeli boyutlarında yüzmenin dayanılmaz hafifliğiyle yaşamalı
Serkeş bir ruhla
Cevapsız duaların ardından mezarlar kazmak yerine
Bir mum daha yakmalı karanlığa
Sevgi ekmeli kanayan yanlara
Sahte dost hafif bir rüzgâr
Esecek yer arar durur
Gerçek dost kadim bir sırdır
Gönülde derin yer bulur
*
Heyhat biliriz ki her nefs
Yağmurlar yağıyor yangınlarıma
Küllerimi tutuşturan
Gözlerimde ağladıkça harlanan
Sildikçe artan yalnızlıklar
Hicranlar düşüyor sevdalarıma
Kahve dostlarla içilmez deyip demli çaya ittin beni
Herkes yalan biz başkadır deyip el âleme kattın beni
*
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!