Ömrünü deli yanmış kendi başından aşkın mumu
Adımlar arkasında gidiyorsa gölge
Bir yere çıkmalı buyol sakın gecikme kendine
Karanlığında kaldım diye aynanın
Ne olursun korkma sakın çünkü
Aslıyla özdeşmenin harcı bu,
İş
Aş
Eş
Anormalin üstü
Soluk bir maviyi epeyce yenilmiş ekşimiş
Göğünü görmeyen denizden uzak
Dalip cikan dalgalari derinlere kiyilara savrup silkeleyen
Zaman salincagi sarkacini bir ahir bir zahire harman degirmen
Giden gelenden hal hatir sormaya kim hancidir kim yolcu
Kuslar kelebekler cinarlar cicekler kimde ladesi kaldiysa askin
Klavuzunu sevgiliden bilen sürgüne doludizgin divane
Asli nesli bir olmaktan gecen
Kapi
Kol
Uzun uzadiya koridorlar sonrasi gepgenis
Insan sessizligi büyüklügünde suskun sefil sirasini bekleyen salon
Kupkuru gürültülerden sonra dert keder sahibi olmanin zenginligiyle
Caresini devasini dermanini sifasini
Kendilerine ait olmayan yetkiyi
Kendilerini vekaleten yetkilendirenlerin hukukuna hakkina sevgisinehükmüne hükmen
Taciz recavüz talan tarumar maksat ve niyetiyle kendi maliymis gibi kullananlar
Hep yanlis yaptilar
Hep yanlis yapiyorlar
Hep yanlis yapmaya da azgin artirip siddet büyüterek devam edecekler
Çalışıyor
Çırpınıyor
Çölçaresizi çok çok çoooook
Eli kolu kalmayana kadar yorgundan ve yılgından
Bir karanlıktır tünelinden sıyrılıp savuşmaya da sankisine hayat
Zannedersin bu yüzden kuyu kuyuya böyle bir yer
Eve götürün beni dediginde gün
Rüzgarin nasil sari yapraklara solgunsun demeden bozkira ayaz
Gittigi yerleri cagirip dönen ötelere sarilir söylesir dilleri sonbaharsa ne diyim
Eve götürün beni balkondaki sandalyada boncuklarini kusanmis dul ikindinin
Ne diyim ki ben duvrlar tanidigi yüzü benden yadirgayip esirgemeden
Sogumadan sicakligi minderin üstündeki beni sagiltan gölgemin
Olsan da önemin kiymetin hususun hükmün yok sayan
Hizli sayaclar dügmesinde kaybolan hayalet gibi görülür görüle
Ilgisini bagladigi hayata ancak öyle iliskisini kuruyor
Pasli bir durak levhasinin
Kus ucmaz kervan gecmezini kendisine beraber
Arttikca artan sayiya kavgali gürültülü hiddetli siddetli
İnsanın
Dilinin demediği, dudağının dokunmadığı
Söz söz olmuş.. ne...?
Kücük adam büyük laf atmiş... büyük konuşmuş
Daima susu işaret eden
Daima
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!