Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Değişmeli bu görüş alanı bermudi batak
Bütün çıkışları ustasının eline su dökmekle ölüşünü bekleyen
Hayatı silsile veren terbiyelenmiş özgünlük
Ayak yoluyla çokkez suyunda yıkanmış kirliler arasında
Put gibi bekletip duran
Değişmeli bu kendini tanrılayan mutsuz mabet..

Nerden böyle diyordu yol
Görmüyor musun dedim
Esmiş aklım, çalınmış kalbimin kapısı,
Vurulmuş şafakların sırtına delicelerin elvanı
Çöz ey körebe
Saklambacından ele verdi kendini delalisi iklimin,

Sevmekle müşkülmüşüm bilirdim...
Bilirdim de amma zamana
Amma gümana
Amma hastaya
Amma hansız yollarda uzaklığı yürüten çareye
Bilirdim

Sönse çıra
İnse perde
Buradayım yine de yansa kapkara karanlık
Küsse farzı misal penceresi güne bakan hanların
Utanırmış gibi
Bulutların arkasına saklansa ay

Vay karnim
Vay kolum
Vay kanadim
Vay yanim yörem yerim yurdum diye
Agriyip sizlarken kenarda kösede garip garibandan istanbul
Kömür tütüp yandigi sularda vardim yetistim dumanlari soluyordu

Ihtiyar agac yorgun sandal taze bahar…
Faturalar yagip yikilirken zerden puldan zarftan posta kutusundan
Evim dünyam demeye ne sahit ne tanik….
Arasan insan güzeli sohbeti selami zor ki zor buldugun…
Yine kendine kalan dag ve bagina bahcelenen dem…
Cicekler acmis cerci dökmüs dillere destan olmus

Yanmasa mıydı?
Yanacaktı elbet bu ocak
Yaktıysan ne güzel ettin ben kapısında körükçü
Ocağım... ocağım... ocağım...
Geceler gündüzler bahanemize misafirhane
Deli gönlüm,

Ihlamurlu kahveleri gecince tarcin teras kesme sekerli oralet
Buruk bir tadin biraktigi aciliklar gibi hüzün yumagiyla suskunluk avazi
Hatirladikca kendi kendine dolasip kivranan elem girdaptan
Az ilerisi odun atasiyle eksili ekmekler firinlayan pürtelas ve daha ilerisi
Delikli tas
Esenyurt

Sessizliği seçip
Dertleştiklerini susarak anlatan
Gün vurduğu güleçliğiyle türlü türlü çiçekler
Kendinden evvel aldıklarını kendinden sonraya devretmek için adeta
Kırmızıdaki kiraz gölgeleri misal aşkı tarif eden cümlelerle gelinsi
Dudaklarından kan fışkıran bir aşk gibi kor yangında beni eğleyen

Ben de o tellerden sazedip duruyordum..
Diyordum ki hayatın çalıp söyleyen şarkılarını
Nota,
Şef,
Çalgı giller olmadan dile yola gelmez mi?
Diyorsan diyordum...