Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Kapaliysan sezip duyup göremezsin dünyayi
Sana geleni bilemezsin sorgulayamazsin irdeleyemezsin inceyi kabayi
Bilemezsin senden gideni kimsin ve ne kadar
Bilahire,
Yorgun kuslar kalir son fasilda aksamin ufkunda göcün yolunda
Agir ve aksaksindir

Karadere meyhanesini gecince Rotach köprüsü
Kendi fiilinde akip giden cay suyunu stadyumun arkasindan dolanip
Tedavülden kalkmis bir zamanin tren ilerine yakin
Durmus dayinin evinden sonra züblünün inssaat hayimiydi…
Hergün mü hergün….
Italyan kalfa antonyo sipsivri somurtkan suratli bir adamdi

Nisan agrisi
Mayis günlerini kapidan pencereden cagiran
Zaten kendini yasatmayan yerde seslenip duyurmamalidir diyen davet
Daglara
Illere
Bayirlara

Rüzgar....
Esmesini bilene
Çoktan yolunu haramiler kesmiş kavşaklarından
Hayata kurtulmasını bilene trafik
Su..Çöl olmadan yağmur olmasını bilene, güneş kış..
Kış....Kirlere belenmeden büyüsü sırrına,

Sen...
Yapraklarına boylu boyunca gizemlerini salınmış su lalesinin
Hiç kapanmaz sanılan mesafelerini açıldığı yaradan
Hiç
Aklına bile getirme kendinden daha uzak yollara meyli
Daha yolun başındayken menzil gitmeyi sevgili

Altın başaklara
Ve talihin kuşuna
Aşı boyasından iplik iplik örüldüğü yerden sökülerek
Ziyaret mührünü ve yolculuk müddetini her dünyaya gelenin daha şuncacıkken talip olduğu
Kuyumcu tartılarında ve piyangolarda darası kefesi olmayan şeydir hayata özgün,
İnsana has,

Mentese
Zemherinin ayazini urbasinda giydigi topraginda uslandirip avutan
Seslenmis vaktin bahar cagrisindaki navruz sevinde kardelen
Kapilari daglara derelere baglara höyüklere ayan acik
Degil bencil bunak yalniz kimsiz kimsesiz toplu ölüslerin ugultulu sessizligi
Dagda kuusu körpesi dadal coban gezen sürüsü

Yanmış yürek
Üşümüş kafa
Hayatın getirdikleriyle algınlara düşüp
Göçe zorlanmış ıssızlıkların devrik zamanında
Kovulmuş yalnızlıklar yamacından
Çırasız ve çığırsız..

Bilir misin ki
Yanlış insanda dürüst kişilik aramak
Hiç bir yere gitmeyen çıkmaz sokakta karanlığın önünü arkasını bulmaya çalışmak
Ve zihni zembereği bozuk saatte doğru düzgün dünya saptamak gibi her çabası hebaya giden sürgün seyrandan, bilir misin ki..
Havanın
Suyun

Kalbiniyin yerini bilyorsun
Yarın gidemeyene çok uzak
Bugün gitmeyip kalana veran zindan
Kalbiyin yerini biliyorsun ve unutmadıysan
Dünya zaten cennet değildi, unutmadıysan durmadan hayat dirilirdi
Sevgiyle işlediğin kalbin kapısından