Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Sessizlik,
Olmasina olur, gitmesine gider de
Sönük ve sakinligini buldugu yerde birlikte susmalarin sonudur
Ister sebebi haraba baglayan meyhane olsun
Ister kum taneleriyle cöllere sam yellerini serpip savuran
Icsin icmesin sarabi

Dayanışma..
Sevgi saygı onur güven özgürlük ve insan cevherini çalıştırıp işletir
Her kişi kendincesinin,
Özgürlükse, aklın cesaretin duyarlı kararli olgun yetişkin inanç ve irade aralığındadır
Beyaz siyahlık mevzusu kişiye mahsus özgüvene göre değişen
İnsan ne kadar titiz özverili hassas ve haysiyetliyse yaşadığı hayat da o denli sağ ve diridir

Bizar bezgin
Hici hicine
Hic yüzünden , öylemesine…
Doposu kapagina kadar dolmus tikanmis kör aksamlara gözcülük eden sabah
Park halinde hamama giderken yahut carsi garajlarindan dönerken
Tükürdügünü yere düsürmemeye yeminli kararli

Derenin dibinden yüzünkuylusuna bostanliklar baglari sulayip giden pinarlarin akarsulari serpilip dururken eylül ekimlerde, agardigi günü kangaldan kengerden kevenden gezmis yorulmus ikindi yelleriyle ugrelenip irgalanan kavaklar herkesten evvel gelisini gören olurdu daglardan gelen karin, yamaclara yikinen sisin, yagmurlardan yere inecek olan bulutun yahut bekcilerden sonra gelip giden yolcunun…
Taaaa erikler alacalara calarinca örtülüde kolda, en nazik dallari yuvalanmis kuslarin tavanarasi süde yogurda bel baglayan hayat imecesini kavim gardas toplumunun birbirini hic ama hic kendinden uzakta tutmayan evlerinin sirt sirta vererek sokaklarindan ayin yildizin zemherinin ve sonbaharin en az yeryüzü topragi yerlisi anadudu gügümü bakraci cirasi gözeri elegi kalburu kadar yakin bildiklige hayattan ayrilmaz kopmazligin tanikligini ettigi….
IRAD gelirdi….irbiklarinda tertemiz dünya suyuyla kalbini hayata soyunmus yunmus abdestlenmis isanlarin evine köyüne barkina IRAD…
Ekinli tarlalarin sevgi dolu henüz hastaliga dönüsmemis insan yürekli cömert ve cesaret caginda tüm gündeik ziyaretini yüregi hicbirseye haksizlik etmemeye cirpinop titreyen obalar oymaginda ilacsiz dertsiz salkim sürenler baginda emegiyle elini etegini yasadigi topragin berekeine yorup yoguran irmaklardan, köprülerden, tepelerden, safaklardan, alacakaranliklara…IRAD….
Kolay mi dersen….cikimi zorastikca hayata kendi sesini katip türkülestiren bir ve beraber ayni yükün yürekliligiyle serip sofralanmaya emek ve niyetini durdurmus olan dogru dürüstlügün ortak olmanin ugrunda gün, ardinda ay günes gölge ve yildizlar, palasmak denen kutlu bir yurdu hangi zorluk ne kadar kendine inat ederse edeydi, hos gelmis safalar getirmisti cünkü…
Cünkü verilmis bütün ortak yorgunluklara cömertligini esirgemeye cesaretlerle gelen hersey, sundugu zorluk kadar üstesinden gelinen yasama sevincini kollayip kutsayan güzellikteydi…

Bülten kültem,
Gayet herkesi dokunacak ses ve sarsitilarla bültem kültem,
Tanzimatimi almadan surdan suraya parmagimi oynatip da
Dosyayi pijamayi atleti esofmani terligi kasadaki metres vesikayi masadaki t tosga torunu
Cicek celenklerken
Teknede yan gelip uzamisken

Kıvır
Kıvır dur
Bulurum sanarak kıvamını dengini dilediğin dünyanın
Ekşisiyle tuzlusuyla tadı damaklara bal sunumundan
Neler neler bilmem daha neleri var diye umarak
Bük dür kulpundan kenarından yayın tamburun

Her ne varsa
Bardak meye
Mey mezeye
Meze, bardak, mey damla taşırana birebir
Saz bara
Gülnihalden rast giden her ne varsa

Hem beyaz..
Hem usuldan usuldan gövertisi tutan yeşil..
Derken bir de bakıyorsun binbir hal
Binbir tül
Onca perde
Binlerce yol...

Gümbür zımbır gümbür de bum tek durum..
Ahaliiii ey ahali ister duy
İster duyma zımbır zımbır dum
Durum..
Sivas'ta bir köy kapmış kabı kacağı
Ateşsiz ocağı, aşsız tası tarağı

At gelip kisnediyse divane vaktinde sevda yerinde
Kamci kirvbac gerekmez yol menzil bellidir
Dizgin….
Bir tutturdu muydu arzu israr üzere
Gidecek nerem var dünyasi ahireti bir…
Sormasi elbette ayip günahtir alenen asikar olanimi…