Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Anlatsana yüreğimin çırasında yananım
Anlatsana görmekten usanmayıp,
Görüşmelere doyamadığım ömrüvarım anlatsana
Gülü kan bağlısı dikene,
Karanfili ala kor üstünde tüten
Çiçekten öte çiçeğe, hasretim anlatsana,

Aşkı..
Kendini körpe taylar gemsizliğiyle gelincik giyen bahar
Dilenmiş türkülere hazırlıksız yakalanan bir mızrap divanında
Aşkı ayazda;
Azgın yelde, kuru çölde kıskısrak
Kurak iklimde Aşkı, Aşkı çığırsız yolda

Meşk çağında gül kokularından meydanı okuyup
Dillere söz verip, dallara cemre düşüren ahım değil misin..?
Yürek yaslayıp uzakların uzağına seslere salınıp
Birbirinden ödünçlü rüzgarlar yerle bir ve alaboralı deniz
Gözlerime nem düşüren avara bulut değil misin..?
Gerisi hozan günlere kalmış en olmaz seyriyle

Greyderler yola gelince
Toprakta tüten bugda cöülüp gelen kar
Söndügü solukta raflara eli uzanmayan ciralarin ihtiyar mi ihtiyar ellerini
Öpmeye heveslenirken son sürgünündeki güllü duvar
Büküldügü yüklüklerin sabahiydi, erkendi,
Gördügü yildizli gecelerin uykusuyla henüz mahur

O kadarcik püfffff
Üfürtükten püfürtük püfffff
Usulen gayde gayde kirkyilin basi bir gubidik gaydecik…
Ne arkadasligi dengeleeer
Ne dostlugu tazeler
Saplanip sönmeyesin sakin ki belki kandigin belki yanildigina

Tükürdügü balgami
Yalpalandigi yamuklugu
Duruma göre söz tavir görüntü degiskenlik kusanip takinarak
Cok parcali ölüm zulüm sistematigine madden ve manen bagli güdümlü
Kullandigi kisiliksizligi bütün kullanicilarina aciktan servisli ajan piyonu olarak
Giydirilmis donatilmis kusursuz ortak cikarlar usakligina kökten kul köle ve tabi

Tükürdügü balgami
Yalpalandigi yamuklugu
Duruma göre söz tavir görüntü degiskenlik kusanip takinarak
Cok parcali ölüm zulüm sistematigine madden ve manen bagli güdümlü
Kullandigi kisiliksizligi bütün kullanicilarina aciktan servisli ajan piyonu olarak
Giydirilmis donatilmis kusursuz ortak cikarlar usakligina kökten kul köle ve tabi

Böyle şeyler alda gülde...
Çok alıcısı bulunan renkler içinden daha gri
Ve daha özünden yoğrulanlarla elenip bulanarak
Yürek ister suyuna gitmeyi göze alıp yağmur olmak
Yürek ister aldan, mordan, maviden evvel
Bozkırın isminin karıştığı belaları kat kat üstüne giysilenip

Sabahin kuzey kisminda
Son dördün dönencelerine gelisin haber ederken sonbahar
Sbulanik suyu ya un ögütür, ya zavar cürütür
Firari gezen poyraza bagrini veren yeldegirmenlerinin
Topragin askina gelen giden degirmenci gökyüzü kadar soguk parlayan yildizlarla
Ne serce sürüsüdür korkusu

Dingin fırtına süzgün sakin yol bucak
Senin olmayansa senden ibaret de olmayandır
İpi çözülmüş makaralarda zamanı sardırıp gidilmez ötelere dolaşan
Uçurtmalardan dünyayı bırakıp uzaklaştıkça bilirsin ya
Üstüne gelip bulaşan her yorgunluğu münasip bir huzura neresi diye
Sen gidersin dünya durur sanırsın