Ey yaşam
sana inadım var
aç diyorum bağrını
kirli su gibi geçti zaman
ey yorgun hüzün
ey acımasız hakikât
Sevgilim işte önümüzde duruyor
timsah gibi uzun zemheri
kapana kısılı baharlarda yaşıyorum
gözlerinden düşen yaş aşkına
Gözlerinin kızardığı bu yerde çocuk
ardından ağıtlar dinledim
üst üste sigaralar yaktım
gözünden süzülen her bir damla için
her hüznüne ayrı bir şiir bıraktım
Zamanı geldi artık tamam
bak sirenler çalıyor
masa üstünde bir paket sigaram
bak dumanlar nasıl raks ediyor
eskilerimizin, gittiler bir bir beyaz güvercinleri
Sen uçsuz bucaksız kâinatsın
keşke zerren içinde zerre olsaydım
sen göklere ışığın ilhamısın
bir ufak hüzme olsaydım
Kuyunun en dibine atılınca yüreğim
ihanetten geriye neyin hüznü kalır züleyha ?
hiç soğumadı,
ellerinin sıcaklığı avuçlarımda duruyor daha
sapladığın hançer mahçup duruyor karşımda
söyle daha ne kadar tutacaksın beni bu karanlık zindanlarda ?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!