Sevmenin İnce Hali Şiiri - Tahsin Özmen

birini sevmek;
bir gölgeye sığınmak değil
aynı güneşe yüzünü dönüp
birlikte ısınabilmekmiş
.
kusursuz bir hikaye yazmak değil
bir çift yüreğin içine
koskoca bir dünya kurulabilmekmiş

aşk;
dünyanın bütün şiirlerini ezberlemek değil
bir insanın kalbinde
unutulmayan tek mısra
olabilmekmiş
.
sarhoş olmak değil
en derin sessizliğin içinde bile
aynı melodiyi duyabilmekmiş

sadakat;
zincir olmak değil
aynı gökyüzüne özgürce bakabilmekmiş
.
aynı bedende kalmak değil
binlerce ihtimal arasından
hep aynı kalbi seçebilmekmiş

güven;
aşılmaz duvarlar örmek değil
arkana hiç bakmadan
aynı karanlığa yürüyebilmekmiş
.
her adımı kontrol etmek değil
fırtınalı bir denizde yol alırken
dümeni onun ellerine bırakabilmekmiş

umut;
yarına yazılmış bir mektup değil
her sabah yeniden açılan pencereden birlikte bakabilmekmiş
.
karanlığın bitmesini beklemek değil
karanlığın içinde
küçük bir ışık yakabilmekmiş

sevgi;
takvim yapraklarını birlikte tüketerek
aynı evde yaşlanmak değil
her sabah uyandığında
ilk kez görür gibi sevebilmekmiş
.
sayfaları teker teker çevirmek değil
her satırında
yeniden aşık olabilmekmiş

ve nihayetinde hayat;
birinin diğerine yaslanması değil
birlikte büyüyebilmekmiş
.
birbirinin içinde eriyip yok olmak değil
iki ayrı gökyüzü olarak kalıp
aynı toprağa can verebilmekmiş
.
sevgiyi bir ödül gibi taşımak değil
kalpteki o gizli hazineyi
her nefeste evrene yayabilmekmiş…

Düşünmek Yaşamın Pasını Silmektir, Karina Yayınevi, Ank,2018.