Sevmek Mesleği Şiiri - Sedat Kaygusuz

Her bakkalın borç defteriydim hep ertelenen
Bir aşk sever beklerdim
Gelsin beni yırtsın diye.
Ne kadar büyük gelirdi her şey
Şimdi küçük bir kutuya sığdırdım kendimi.

Hey zabıtlar, seyyarım ben, öyle dolaşırım severken, bunu bilin.
Bırakın artık peşimi, yerim yurdum yok
İzinde almam sevmek için,
Önünde eğildiğiniz dilsiz hükümdarlarınızdan.

Her saat bir servis gelir alır beni
Gelirim yanına
Ağlar ağlar dönerim evime
Çocuk aşığım ben
Zorla sevmedim ama erkenden gördüm gözlerini.

Bir tek yanında bilirim beklemeyi
Yağmurda da beklerim ışık gözüme değdiğinde de
Evsiz kaldığımda da beklerim
Bazen bir kediye dönüşürüm bazen dövülmüş bir ata
Beyaz kaftan kadar temiz
Ve nur yüzle tamamlanmış beklerim
Camekanların önüne çiçekler dikerim
Çünkü çevremdeki en güzel canlılar bunlar ve özlem
Diğerleri yapay ve ter kokusuyla karışmış

Hey insanlar, çelme yiyip düşmemek benim için aşk, bunu da bilin.
Diz kanar ama kalp büyür sonunda.
Çocukluktaki gibi
Öyle mutluyum.