Şevki Çiftçi Şiirleri - Şair Şevki Çiftçi

Uzat ellerini dola boynuma,
Ben senden bir canım sar beni babam.
Kimsede vefa yok canım yanıyor,
Anlamıyor hiç ağyar beni babam.

Hasretin içimde dağ gibi büyür,

SARI KIZ

Kazdağlarından aşağı,
Sarı kız çekti beni.
Belinde kemer kuşağı,

RÜZGÂRIN ÖNÜNDE

Rüzgarın önünde ben kuru yaprak,
Ne kadar uçsam da son kara toprak.

​Ömür bir nefeslik, bir kısa hece,

Kuru bir yaprak gazel sarısı
Değmez ayaklarım yere
Ruhum boşlukta
Kayboluyorum
Ömrümü sere sere
Bir o yana bir bu yana

SEN İSTANBUL'MUSUN

Çok renk barındırıyorsun,
Söyle sen İstanbul'musun.
İnsanı kandırıyorsun,
Söyle sen İstanbul'musun.

Dünyanın yükü belimde,
Sabır kifayet etmiyor.
Ağır cümleler dilimde
Sabır kifayet etmiyor.

Ömrümden dağlar yıkılır.

S A B R E T

Dört yanında uçurumlar,
Sonu gelir bir gün sabret
Acımaz o vefasızlar,
Ama sen yine de affet

SAÇLARINI ÖREMİYORUM

Siyah saçlarını öremiyorum,
Saklı mısın benden göremiyorum,
Dünya fani fazla duramıyorum,
Ne kadar da azsın bende sevdiğim.

ŞEHİDİ ALNINDAN ÖPESİM GELDİ

Feryatlar çığlıklar bağrımı deldi,
Şehidi alnından öpesim geldi.
Baktım ki gözyaşı çağlayan seldi,
Şehidi alnından öpesim geldi.

SELAM OLSUN

Selam olsun selam olsun,
Hakk’ı yüce tutanlara,
Selam olsun selam olsun,
Öfkesini yutanlara.