Şevki Çiftçi Şiirleri - Şair Şevki Çiftçi

SEN İSTANBUL'MUSUN

Çok renk barındırıyorsun,
Söyle sen İstanbul'musun.
İnsanı kandırıyorsun,
Söyle sen İstanbul'musun.

Dünyanın yükü belimde,
Sabır kifayet etmiyor.
Ağır cümleler dilimde
Sabır kifayet etmiyor.

Ömrümden dağlar yıkılır.

S A B R E T

Dört yanında uçurumlar,
Sonu gelir bir gün sabret
Acımaz o vefasızlar,
Ama sen yine de affet

SAÇLARINI ÖREMİYORUM

Siyah saçlarını öremiyorum,
Saklı mısın benden göremiyorum,
Dünya fani fazla duramıyorum,
Ne kadar da azsın bende sevdiğim.

Gözlerde bir sevinç kalplerde sürur,
Sefa geldin on bir ayın sultanı.
Oruçla taçlandık kalmadı gurur,
Sefa geldin on bir ayın sultanı.

Baktım minareye mahya gerilmiş,

ŞEHADET

​Bahçede açılmış renk renk güllerin,
İddia eden kendi olduğuna,
Tabloya çizilmiş şu resimlerin,
İddia eder ressamı olduğuna.

SAĞIRDI GÖKYÜZÜ

Ateşlerde yandık korda sınandık
Sağırdı gökyüzü Hak'ka inandık
Gece gündüz hergün hergün kınandık
Sağırdı gökyüzü Hak'ka inandık

SALTANAT

Arasan kainatı baştan başa,
Bulamazsın secde gibi saltanat.
Hayatta ister az ister çok yaşa,
Bulamazsın secde gibi saltanat.

Sensiz yine sensiz gece, dipsiz kuyulara salar beni,
Bombalar patlıyor, Türkiye'nin göbeğinde,
Ve de benim yüreğimde,
Sana anlatabilsem.

Merhametten payın yok mu, hain misin sende,

SANA GAFİL AVLANDIM

Bir, iki değil üçlüsün,
Ben sana gafil avlandım.
Hem suçlusun hem güçlüsün,
Ben sana gafil avlandım.