Şevki Çiftçi Şiirleri - Şair Şevki Çiftçi

GEL SEVDİĞİM

Ömrüm bir yokuştan koşarak iniyor,
Hayallerim tükenmeden gel sevdiğim.
Gözümden fer günden güne siliniyor,
Hayallerim tükenmeden gel sevdiğim.

Küçük yaşta gurbet elde,
Benim garip babacığım.
Sana daim özlem duydum.
Benim Garip babacığım.

Yeni elbisen olmadı

BENİ TOPRAĞINA GÖMÜN KÖYÜMÜN

Ölür kalırsam ben gurbet ellerde,
Beni toprağına gömün köyümün.
Dualar aminler olsun dillerde,
Beni toprağına gömün köyümün.

BEN KÂBE’Yİ ÖZLEDİM

Gördüğüm günden beri,
Ben Kâbe’yi özledim.
Varış ne gündür geri,
Ben Kâbe’yi özledim.

Ben kendi halinde garip,
Dosttan düşmandan müzdarip.
Geçip gidiyor seneler,
Düşünürüm durup durup.

Hatalarla dertte başım,

Ben namaza namaz demem,
Namaz beni kılmayınca.

Ben hayata hayat demem,
Nefsim kölem olmayınca.

BEN RAVZAYI ÖZLEDİM

Her giden tekrar ister,
Ben Ravzayı özledim.
Rabbim yeniden göster
Ben Ravzayı özledim.

Y A Ş A M A D I M K İ

Eğer hayat nedir diye sorarsan,
Sorma hiç inan ben yaşamadım ki.
Mutluluk kimdedir nerde ararsan,
Sorma hiç inan ben yaşamadım ki.

SÜZÜLÜYORUM

Yılana tutunur düşen denize,
Yılana tutundum düştüm denize,
Gümüş imbiklerde aydınlık günler,
Dünyadan berzaha süzülüyorum.

BİN ÖMÜR OLSA YETER Mİ?

Ruhumda sonsuzluk arzusu varken,
Bir değil bin ömür olsa yeter mi?
Şu fani bedenim ruhuma darken,
Bir değil bin ömür olsa yeter mi?