Sevgili Günlük Şiiri - Alper Tunga 3

geçmişe olan saplantı ve takıntılarımı terk ediyorum.
senin varlığın her şeye değer.
ben buna en saf kalbimle inanıyorum.
haklısın ne kadar gizlesem ve ya inkar etsem de
sen benim korkularımı ve saplantılarımı tespit etmişsin.
sen; beni benden daha iyi tanıyorsun.

ikimize olan inancım;
sen; bana ve ikimize inana kadar devam edecek
acılarından doğan şiirlere son verene dek
şiir dediğimiz bu melankoli solana...
ve sonunda bu melankoli bizi sarhoş edene kadar.

ve daha sonra ikimizin gerçekliği başlayınca;
karşında ikonik birini göreceksin
kendine has mizahı ve gülüşü olan
bir film karakteri gibi açık yaraları ile
güçlü yanlarını birlikte taşıyan sana ait bir adam!

teslim olsa da
mızmız ve uysal olmayan.
bazen dirense de
yine de senin sözünden çıkmayan...
ve asla ihanet etmeyen ve de kalkışmayan.

küsse bile ki... bazen durduk yere bile küser.
sonra gelip sırnaşan komiklikler yapan bir adam.
bazen sanki seni kızdırmak için her şeyi yapabilir.
çünkü; insanları kızdırmak hoşuna gidiyor.
senden küfür yemek için her şeyi yapar.
ama gerçekten kızarsan özür dileyecek bir adam bu...

ağaçtan atlayan bir kediye güler...
markette tek gezen bir çocuğa üzülür.
ikimizi mutluyken izleyen birini görse
ve o kişi mutsuzsa ona bile üzülür.

bütün duyguları aynı anda yaşayan bir adam belirecek.
bir sürü rengi olan, hepsi sana ait karmaşık renkler...
günlerin şaşkınlarla geçer belki

ve o kadar ki
biz birimizi bir ömür boyu tam olarak tanıyamayabiliriz.
bu merak ve şaşkınlık hali sevgimizi ayakta tutar.

ben sana bir kere sarılmanın
ve hatta sana bir kere daha bakmanın
yani gözlerini biz kez daha görmenin
sen küçük ve milimetrik izinin.
esiriyim, her şeyde sen varsın
ama hiç bir şey sen değilsin.

inan bana; benim inancım sonsuz.
öyle ki... senden gelirse bu yolun ışığı
zaten solmam da. kader de solduramaz...

yolculuklar, yollar, buluşmalar....
gel dersen gelirim ve de öl dersen.
gel deyip mecbur bırakmam.
geliyorum dersen beklerim...
ve hatta beni bekle ve öl dersen.

ölürüm sen mezarımı sularsan
gülersen de çiçek açarım.
mezar taşıma bir espri yazarım ben.
gelirsin ve gülersin diye...

belki de kızarsın sevgimi hep mizahla gizledim diye
benim hislerimin karşılığı sevgiden de öte desem de
binlerce yıldır yazılmış, çizilmiş... mahçub edemem.
aşığım diye gezinmiş, filozoflar...
aşk literatürünü değiştiremem, yine de sevgi diyorum.
ama sen anla ki;
yazılmamış ve tarifsiz bir histen ben bahsediyorum.
aslında;
yeni bir tanım bularak. binlerce yıllık klişeleri
yıkmak istemiyorum... ama sen anla

insanlık tarihini başlatan
ve dinler tarihini
Adem' in yediği ilk elmadır benim sözümün özü

yanacaksam yanarım!
bu dünyaya sürgün için geldim.
sevgi dedilerse. kabul ediyorum
ama ben daha fazlasıyım.

ve sen hepsinden daha fazlasısın.
inanıyorum ben!
ama bir gün elini uzat ve yukarı kaldır beni
bende sana ulaşayım