Sevgili Şiiri - Hasan Efe Karabulut

Ey sevgili, geceler sana çıkar her yolum,
Adınla başlar içimde en derin solum,
Bir susuş iner kalbime, büyür boşluğum,
Sensiz geçen her an bana olur zulum.

Ey sevgili, gözlerin bir eski masal,
İçimde yankılanır durmadan o hayal,
Ne bir iz kaldı bende, ne de bir kemal,
Sensizliğin adı bende artık vebal.

Ey sevgili, rüzgârın bile senden haber,
Geçtiğin sokaklarda susar bütün seher,
Bir iz arar kalbim, bir sıcak keder,
Sen gidince ömrüm eksildi bir değer.

Ey sevgili, belki bir gün dönersin geri,
Yeniden yazılır kalbimde kaderin yeri,
Ama bil ki beklemek en ağır eseri,
Ben sana geciktim—zamanın en kederi.